Teresa del Valleren lekukoa

Jaime Altuna Ramírez

Atharratze. 1985eko maiatzaren 31. Inauteri aroa aspaldi joana da, baina, hala ere, maskaradaren doinuek herriko plaza hartu dute eta dantzariak euren trebetasuna eta dotorezia erakusten ari dira. Kauterak ez dira ageri, baina haien ordez, bitxi samar suertatzen den pertsonaia azaldu da. Aurpegia ile luzez estalia du, gorputza larruz. Egurrezko lantza bat darama eta haren mugimenduek ehizean ari dela erakusten dute. Horretan dabilela, plazaren albo batetik trajez jantzitako gizon bat agertu da. Hizkuntzalaria da eta pozez txoratzen dago euskara hitz egin zuen lehen gizakia topatu duelako.

Antzezpen horren bidez abiatu zen, duela 40 urte, Korrikaren laugarren edizioa eta antropologo talde baten ikerketa etnografikoak jaso zuen Atharratzeko plazan gertatutakoa. Hiru urte geroago, 1988an, Anthropos argitaletxeak Korrika. Rituales de la lengua en el espacio liburua argitaratu zuen. Ikerketak eta liburuak Korrika ekimenaren azterketa antropologiko ederra eskaintzen digute: euskararen alde hamar egunez herriz herri geratu gabe burutzen den errelebo lasterketa bitxi horren analisi sakona.

Baina, antropologian ohikoa den bezala, liburua ez da festa edo aldarrikapen giroko jardueraren deskribapen huts bat. Euskal Herriko errealitate ekonomiko, politiko, sozial eta linguistikoan barneratzeko aukera eskaintzen digu. Hau da, XX. mendeko 80ko hamarkadan euskal kulturak bizi zuen gizartean eta kulturan agertzen ziren kontraesanetan sakontzeko bidea ematen digu.

Izan ere, Korrika lasterketa festa eta hizkuntzaren gaineko aldarrikapen erraldoia da. Baina hori baino askoz gehiago ere bada, Korrikak dimentsio anitzak biltzen baititu: sozio-ekonomikoa, politiko-ideologikoa, kulturala eta errituala. Leihoa eta erakusleihoa da: euskararekin lotutako errealitateari begiratzeko leihoa eta Euskal Herriko konplexutasun kultural eta sozialaren erakusleihoa.

Teresa Del Vallek oso ondo ulertu zuen Korrikaren dimentsio bikoitz hori eta Korrika. Rituales de la lengua en el espazio monografiak antropologo horrek hizkuntzaren gainean zuen sentsibilitate antropologikoa erakusten du. Besteak beste, ekimenaren oinarrian jarraitutasuna dagoela azpimarratu zuen: jarraitutasuna espazioan eta denboran. Korrika ez da geratzen, euskararen geografia osoa zeharkatzen du. Lekukoa herriz herri eta eskuz esku dabil bidea eginez eta, era berean, euskara ahoz aho dabil errepikatzen diren leloen bidez, entzuten eta kantatzen diren abestien bidez, mugimenduan dauden hiztunen bidez. Horren guztiaren atzean Del Vallek erritualizazioaren indarra ikusten du, Korrikak errealitatearen hainbat adierazpenen agerpenerako aukera ematen baitu:

Badira momentuak zeinetan iragana gaurkotzen den testuinguru garaikidean. Atharrazeko plazan eman zen antzerki emanaldiaren bidez, esaterako, iragana plazako espazio publikoan presente egitea lortu zen, historiaurreko gizonez mozorrotutako pertsonaiaren agerpenarekin. Beste batzuetan, oraina arbuiatzen da, Frantziaren eta Espainiaren arteko mugaren pasabidean gertatzen den bezala, bere izaera zatitzailea adieraziz eta edukiz eta interpretazio politikoz betez. Hori egitean, kontrakoa baieztatzen da, hau da, banalerroak egon arren batasuna existitzen dela, batasun etniko eta historia partekatu batean oinarrituta dagoen batasuna. Korrikak arkaikoa, tradizionalena, aspaldikoa, idilikoa den hori gogora ekartzen du eta, aldi berean, hori guztia etorkizunera proiektatzen du eta hizkuntzaren biziraupenerako eta jarraipenerako aukeren justifikaziotzat hartzen da.

Ez da zaila hitz horiek egungo Korrikaren errealitatera ekartzea. Hamar egun barru hasiko den edizioan, monografikoan aipatzen diren jarduera eta irudi ugari topatuko ditugu. Baina hasi aurretik ere, aurtengo abestiaren hitzen azterketa azkar bat eginez gero ere, elementu horiek guztiak topatuko ditugu:

Jarraikortasuna denboran: Junkeraren fandango berri bat bezala / Artzai gazte bat kontu zaharretan / Arranoaren hegaldia lumadi berriaz / Irrintzi zahar bat aho gazteetan.
Iragan mitikoa eta espazioari lotutako jarraikortasuna lotzen dutenak: Herensugearen itzala Santa-Grazitikan Zarrakaztelura / Sorgin baten azken kanta Itoizko kaletan / Basurdearen aztarna gara Elorretatikan Agurainaldera.
Baita espazioari lotutako jarraikortasuna auzolan edo komunitatearekin batera azaltzen dutenak ere: Eta Errigoraren auzolan eredua Eskutik eskura / Ezkerraldeko AEK Saretuz lurra.
Eta identitatearen batasuna hizkuntzaren bidez gauzatzeari aipamenak egiten zaizkio, aurtengo Korrikaren leloari jarraituz eta etorkizunera proiektatuz euskararen jarraipena: Zer gara euskara bera ez bagara / lauburu bat gâteau batean baino euskara gara.

Teresa Del Valle, bidegile eta gidari liburuan azpimarratu genuen moduan, 1985ean egindako etnografian euskararen sozializazioarekin lotutako elementu material eta sinboliko asko agertzen dira. Del Vallek euskara transmititu eta garatu beharreko elementu gisa aurkezten digu. Korrika ekimenean hizkuntzak Euskal Herriaren jarraikortasun kulturala irudikatzen duela erakusten digu. Denbora historikoarekin lotura dago, baina, batez ere, Del Vallek jarraitutasuna belaunaldi ezberdinen parte hartzearekin lotzen du: adin guztietakoek baldintza berberetan parte hartzeko aukera dute eta parte hartzen dute. Euskararen aldeko ekimen askoren joeraren kontra, ez da haur ekitaldi bat; espazio publikoan garatzen den ekimen kolektiboa da, eta ekintza forma horrek haur eta nerabeei hizkuntzan, kulturan eta aldarrikapenean sozializatzeko aukera berezia ematen die. Modu horretan, transmisioaren erreprodukzio ideiaren kutsu mekanikoaren aurrean, hizkuntza-sozializazioaren izaera elkarreragilea azpimarratzen da: ikasketa edo sozializazio prozesua ez da goitik beherakoa soilik, baita pareen edo adinkideen artekoa ere, eta baita behetik gorakoa ere. Ez da haurtzarora mugatzen den zerbait, bizitza osoan irauten duen prozesu jarraitu eta amaigabea da.

Atharratze. 2026ko martxoaren 19a. Hamar egun barru, duela 40 urte bezala, Zuberoako herri bera izango da 24. Korrikaren abiaburua. Zoritxarrez, Euskal Herriko antropologia garaikidearen aitzindariak ez du aurtengo ekitaldia ikusteko eta aztertzeko aukerarik izango, iazko apirilean zendu baitzen. Urrian Donostiako San Telmo Museoan egin zen Teresa Del Valle oroituz omenaldi ekitaldian Igor Elordui eta Ane Elordi AEKko kideek Korrika. Rituales de la lengua en el espacio monografia euskaratuko dela aurreratu zuten, baita aurtengo Korrikan bere omenezko lekuko-hartze bat izango zela ere. Martxoaren 25ean izango da, Donostian, goizeko 11:30ean. Bertan elkartuko gara Teresaren lekukoak eskuz esku eta ahoz aho jarraipena izango duela aldarrikatzeko.

Martxoak 3: mailuak eta heldulekuak

Garazi Goldarazena Sanchez eta Leire Lakasta Mugeta

Gaurkoan ere, gure lehen artikuluan egin bezala, efemeride bati eskaini nahi diogu blogean sarrera. Izan ere, bihar 50 urte beteko dira Gasteizko martxoaren 3ko sarraskitik. Urteurren garrantzitsuz beteriko ikasturtea dugu hau, eta artikulurako zer idatzi pentsatzen ibili ginenean ezinbestean martxoaren 3ari buruz mintzatu behar ginela ondorioztatu genuen. Izan ere, Gasteizen gradua ikasten eta ostera bertan bizita, guk ere urtez urte bizi izan dugu 1976 hartan gertatutakoaren memoria eta borroka.

Izan ere, 1976ko martxoaren 3an, Espainiako Trantsizioko agintaritzen eskutik, Zaramaga auzoko eliza batean hainbat hilabetetan izandako borroka prozesuaren harira bilduta zeuden milaka langileren kontra jo zuen Espainiako Poliziak, eta ehunka behargin zauritu eta haietako bost tiroz erail zituzten: Bienvenido Pereda Moral, Francisco Aznar Clemente, Jose Castillo Garcia, Pedro Maria Martinez Ocio eta Romualdo Barroso Chaparro.

Jakin badakigu literatura, kantagintza ―finean, artea― bitarteko ezin aproposagoak direla memoria egiteko, borroka egiteko. Are, gurera ekarrita, itzulpengintzak ere ekarpena egin dezakeela uste dugu. Bestela esanda, poesia mailu bada, mailu horrekin kolpatu ahal izateko helduleku da itzulpengintza gure ustez.

1976az geroztik, gertakariok oinarri hartuta hamarnaka kantu sortu dituzte han eta hemengo artistek. Lehena Lluís Llachek idatzi zuen egun horren amaieran bertan: Campanades a morts ezaguna. Geroztik hamaika izan dira martxoaren 3ari eskainitako edo gertakariaz hitz egiten duten kantuak. Aurten bertan, 50. urteurrenaren harira, Martxoak 3 elkarteak horiekin bilduma bat osatu du, baita kantu berri bat egin ere: aM3ts berriak. Karmele Jaiok jarri dizkio hitzak; Idoia Asurmendik, ahotsa, musika eta pianoa.

Bilduma oparoa bada ere, guk bi itzulpen bota ditugu faltan zerrendan. Hain justu, azken urteotan bi kantu itzuli dira euskarara martxoaren 3aren karietara, Ekidaren eskutik. Lehenik, 2023an, aipatu Lluís Llachek 1976an hildakoen omenez egin zuen kantua euskaratu zuten, eta Hil kanpaiak izenarekin kaleratu. Bigarrenik, berriki, iragan otsailaren 24an, sarraskiaren 50. urteurrenaren harira, Chicho Sánchez Ferlosioren Paloma de la paz kantuaren euskarazko moldaketa kaleratu zuten, Bakearen uso, Berun taldearekin batera.

Hemen dituzue bi kantuen euskarazko itzulpenak. Segi dezagun itzulpengintzaren bidez ere memoria eta borroka egiten; mailuak eta heldulekuak sortzen; euskaraz egiten eta euskarara ekartzen.

Hil kanpaiak:

Hil-kanpaiak joka
gerrarako oihuka
hiru seme hilentzat
hiru kanpai beltzak.
 
Biltzen da herria
arrangura da hurbil;
hiru pena gehiago
memorian eramateko.
 
Nork ito malkotan
daudenen arrazoia
altxor bakar duten
gorputz gazte arnasa?
 
Hil-kanpaiak joka
gerrarako oihuka
hiru seme hilentzat
hiru kanpai beltzak
 
Zabal ene tripa
haien deskantsurako,
ene baratzetik
ekar lore onenak.
 
Gizon hauentzat
zula nazazue sakon
ene gorputzean
zizelka haien izenak.
 
Ezein ekaitzek
ez dezala nahasi
burua tenteturik
hildakoen loa.
Campanades a morts
fan un crit per la guerra
dels tres fills que han perdut
les tres campanes negres.
 
I el poble es recull
quan el lament s’acosta,
ja són tres penes més
que hem de dur a la memòria.
 
Campanades a morts
per les tres boques closes,
ai d’aquell trobador
que oblidés les tres notes!
 
Qui ha tallat tot l’alè
d’aquests cossos tan joves,
sense cap més tresor
que la raó dels que ploren?
 
Assassins de raons, de vides,
que mai no tingueu repòs en cap dels vostres dies
i que en la mort us persegueixin les nostres memòries.
 
Campanades a morts
fan un crit per la guerra
dels tres fills que han perdut
les tres campanes negres.
 
Obriu-me el ventre
pel seu repòs,
dels meus jardins
porteu les millors flors.
 
Per aquests homes
caveu-me fons,
i en el meu cos
hi graveu el seu nom.
 
Que cap oratge
desvetllí el son
d’aquells que han mort
sense tenir el cap cot.

Bakearen uso:

Gazte arrunta naiz ni
Lanaz nazkatua
Lanerako bizi naiz, maitia
Gaizki pagatua
Legeak egin dira
Nagusien alde
Herriarentzat, baina, maitia
Sekula ez daude
 
Ezetz, uso zuria, ez
Nik ez dut lan egingo, ez
Ezetz, uso zuri hori, ezetz
Nik ez dut lan egingo ez
 
Lan egin beharraz gain
Ez omen dut ezer
Beharraz dihardute, maitia
Eta eskubideak zer?
 
Baina lanaren kontra
Elkartuko gara
Jendearen indarra, maitia
Elkartasuna da
 
Ezetz, uso zuria, ez
Nik ez dut lan egingo, ez
Ezetz, uso zuri hori, ezetz
Nik ez dut lan egingo ez
 
Bakearen kontura
Egiten da tiro
Askatasun osoa, maitia
Eskatu aldiro
 
Bakea, aldiz, zu zara
Zintzo eta oso
Egin hegan gurekin, maitia
Bakearen uso
Langileena zara, maitia
Bakearen uso
 
Ezetz, uso zuria, ez
Nik ez dut lan egingo, ez
Ezetz, uso zuri hori, ezetz
Nik ez dut lan egingo ez
Soy un hombre del pueblo
Harto de trabajar
Mi vida es el trabajo, paloma
Pero me pagan mal
Las leyes están hechas
A favor del patrón;
La ley no escucha al pueblo, paloma
Aunque tenga razón
 
Que no, que no, paloma, no
Que así que no trabajo yo
Que no, que no, palomita, que no
Que así que no trabajo yo
 
El deber del trabajo
Dicen que tengo yo
De mis deberes hablan, paloma
De mis derechos no
 
Pero nos uniremos
Contra la explotación;
La fuerza de los hombres, paloma
Siempre será la unión
 
Que no, que no, paloma, no
Que así que no trabajo yo
Que no, que no, palomita, que no
Que así que no trabajo yo
 
Nos juzgan y condenan
En nombre de la paz
Cada vez que pedimos, paloma
Justicia y libertad
 
Pero la paz tú eres
Y con ellos no estás
Que vuelas con nosotros, paloma
Paloma de la paz
 
Que no, que no, paloma, no
Que así que no trabajo yo
Que no, que no, palomita, que no
Que así que no trabajo yo

Dena aldatzen da; esentzia, ez

Estitxu Irisarri Egia

Dena aldatzen omen da, urte sasoi honetan naturara begiratu besterik ez dugu, inauterietan ere inguruan jendea nola aldatzen den ikus dezakegu, udaberria hurbildu ahala gizakion jarrera nola aldatzen den ikus dezakegu, baina bada, ordea, aldatzen ez den alderdi bat: barru-barruan guztiok dugun barne-indarra, kemena, bizitza osoan zehar gurekin dagoen esentzia, magia, argi hori.

Halere, iruzurtiaren sindromeak burrunba egiten digunean, gutxitasun sentimenduak zapla jotzen gaituenean, antsietateak danba jotzen gaituenean, perfekzioaren ahotsak ulu egiten digunean, beldurrak orro egiten digunean eta beste hainbat une zailetan, dirdira horrekin topo egin ezinda ibiltzen gara. Kinki-kanka gure deabruekin kolpeka, itzalekin topeka, olatu ilunen marmarrean itotzeko arriskuarekin.

Guztiok sentitu ditugu noizbait gure barruko urak nahasita eta musikara jo dugu baretasun bila. Ines Osinagak, Miren Amurizak, Mercedes Sosak, Julio Numhauserrek eta bostok badugu partekatzen dugun gauza bat behintzat, aterpe hau:

Aldatzen da azalekoa,
muina ere aldatzen da;
aldatzen da pentsaera,
munduan dena aldatzen da.
 
Klima aldatzen da aroz
eta artaldeak zelaiz;
dena aldatzen da, beraz
ez harritu aldatzen banaiz.
 
Eskuz esku aldatzen du
dirdira diamanteak,
txoriak habia eta
arnasa amoranteak.
 
Ibiltariak bidea
aldatu egiten du maiz;
dena aldatzen da beraz,
ez harritu aldatzen banaiz.
Dena, dena aldatzen da,
dena aldatzen da.
Dena, dena aldatzen da,

dena aldatzen da.
 
Gauez aldatzen da aldez
eguzkiaren sarea;
udaberrian soinekoz

aldatzen da landarea.
 
Piztiak ilajez eta
amama zaharrak bisai(a)z,
dena aldatzen da, beraz,
ez harritu aldatzen banaiz.
 
Dena, dena aldatzen da,
dena aldatzen da.
Dena, dena aldatzen da,

dena aldatzen da.
 
Ordea, ez da aldatzen
ezergatik nire grina;
nire herriaren memoria,
nire jendearen mina.
 
Bart aldatu zenak bihar
aldatzen segi dezala,
paraje urrunotan ni
aldatu naizen bezala.
 
Dena, dena aldatzen da,
dena aldatzen da.
Dena, dena aldatzen da,

O, o, dena aldatzen da…
 
Dena aldatzen da,
dena aldatzen da.

Dena aldatzen da; esentzia, ez.